Συντήρηση της απώλειας βάρους για πάντα!

Ακούω πολύ κόσμο να μου λέει ότι έχασα τα κιλά μου αλλά τα ξαναπήρα γιατί δεν έκανα τη συντήρηση όπως έπρεπε.  Θαρρούν πως  η συντήρηση προϋποθέτει γνώση στο τι και στο πόσο, καθώς επίσης

και στη χρονική διάρκεια της εφαρμογής του προγράμματος συντήρησης, ώστε να τους γίνει συνήθεια . «Αν κάποιος μου πει πως θα κάνω τη συντήρηση και την εφαρμόσω, τότε θα καταφέρω να κρατήσω το βάρος που έχασα για πάντα». Αυτή η συλλογιστική απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Όσο βλέπουμε τη συντήρηση σαν μια αλλαγή που συμβαίνει από έξω προς τα μέσα θα πέφτουμε πάντα στο ίδιο φαύλο κύκλο δίαιτας -  επαναπρόσληψης βάρους.

Είναι όπως δύο πρώην καπνιστές τους οποίους ρωτάς αν θέλουν τσιγάρο και ο ένας σου λέει δεν καπνίζω ενώ ο άλλος σου λέει προσπαθώ να το κόψω. Ο πρώτος έχει καθαρίσει με το τσιγάρο επειδή θεωρεί τον εαυτό του μη καπνιστή. Δεν σκέφτηκε ότι θα πάθει καρκίνο, ούτε ότι κιτρινίζουν τα δόντια του, ούτε ότι βρωμάει η ανάσα του, ούτε ότι μυρίζουν τα ρούχα του, ούτε ότι χρειάζεται να βγαίνει έξω από το μαγαζί για να καπνίσει, ούτε γιατί ξοδεύει πολλά χρήματα, ούτε γιατί η πράξη του βλάπτει και τους γύρω του. Αντιθέτως καθάρισε με το τσιγάρο επειδή χωρίς αυτό οραματίστηκε τον εαυτό του ελεύθερο, ακέραιο, δυνατό, αυτόνομο, αυθεντικό, ασφαλή, αναζωογονημένο, αισιόδοξο και πρότυπο για τα παιδιά του*. 

Από την άλλη, ο δεύτερος αντιλαμβάνεται την πράξη του σαν κάτι που δεν είναι εναρμονισμένη με την ίδια του την ταυτότητα. Λέει «προσπαθώ να το κόψω» και σκέφτεται όλα όσα δεν σκέφτεται ο πρώτος.  Δηλαδή, προσπαθεί να εφαρμόσει μια συμπεριφορά  κόντρα σε αυτό που πιστεύει ότι είναι. Τελικά καταλήγει δυστυχισμένος και στερημένος για όσο καιρό βρίσκεται μακριά από το τσιγάρο μέχρι που έρχεται μια μέρα που το ξαναρχίζει και κερδίζει πίσω την αυθεντικότητα, την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια του. Τώρα πια πράττει (καπνίζει) με βάση αυτό που πιστεύει ότι είναι (καπνιστής). Τώρα πια υποστηρίζει με την πράξη του την αληθινή του ταυτότητα.

Με τον ίδιο παραλληλισμό αναλογίζομαι και όσους προσπαθούν επί χρόνια ανεπιτυχώς να συντηρήσουν το βάρος που χάνουν.  Για να μπορέσουν  λοιπόν, να αποκτήσουν τη ταυτότητα του αδύνατου, θα πρέπει πρωταρχικά να οραματιστούν τον εαυτό τους ως τέτοιο. Αυτό είναι που θα τους δίνει δύναμη να συνεχίσουν την προσπάθεια τους όταν βρεθούν σε μια στιγμή αδυναμίας. 

Έστω ότι ένα δύσκολο βράδυ αμφιταλαντεύεσαι ανάμεσα στο να φας εκείνο το κουτί με τα μπισκότα ή να μην το φας εκείνο το κουτί με τα μπισκότα. Θέλεις να σου πω ποιος κερδίζει; Το κουτί με τα μπισκότα πανηγυρικά! Και ξέρεις ότι αυτό ήταν μόνο η αρχή!

Εάν όμως έχεις να διαλέξεις ανάμεσα στο κουτί με τα  μπισκότα και στη σχέση που θέλεις να έχεις με τη διατροφή σου, ξαφνικά τα μπισκότα δεν κερδίζουν πάντα. Εάν βλέπεις ότι η σχέση με τη διατροφή σου θα σε μετατρέψει σε μια ευλύγιστη, ανανεωμένη, ξεκούραστη, υγιής, ήρεμη, γεμάτη αυτοπεποίθηση, ασφαλής, ελεύθερη και σέξυ γκόμενα*  τότε η συμπεριφορά σου τείνει να ακολουθεί αυτό που οραματίζεσαι ότι είσαι. Όλες σου οι πράξεις θα προσπαθούν να υποστηρίξουν αυτή τη σχέση.

Εάν από τη άλλη, βλέπεις τη σχέση σου με τη διατροφή σαν κάτι που σου επιβάλλει να χάσεις 20 κιλά, να πας γυμναστήριο, να κάνεις γιόγκα, να μαγειρεύεις, να παίρνεις τάπερ στη δουλειά και να μην τρως γλυκά κάθε μέρα, τότε μην απορείς που αντιστέκεσαι στην εφαρμογή όλων αυτών των οδηγιών. Ποιος άνθρωπος θέλει να ζορίζεται μ’ αυτόν τον τρόπο; Ο εγκέφαλος μας είναι κατασκευασμένος για να αποφεύγει τον πόνο και να κυνηγάει την επιβράβευση. Δεν τον εξιτάρει η ιδέα να κάνει δίαιτα, να πηγαίνει γυμναστήριο και να ετοιμάζει τα τάπερ για τη δουλειά. Γι’ αυτό, για να γίνουν όλα αυτά πράξη θα πρέπει να πατάνε κάπου. Μόνο εάν το όραμα σου είναι πιο δυνατό από το πακέτο με τα μπισκότα,  θα σου γίνει πολύ πιο εύκολο να ελέγξεις τη συμπεριφορά σου. Αυτό το όραμα θα πρέπει να έχει χρώμα, θα πρέπει να έχει ένταση και θα πρέπει να είναι όσο πιο περιγραφικό γίνεται. Χρειάζεσαι να φτιάξεις στο μυαλό σου μια εικόνα που όταν την σκέφτεσαι να έχεις το ίδιο βλέμμα που έχει ένα παιδί, όταν του λες ότι το πρωί μόλις ξυπνήσει ο Άι Βασίλης θα έχει αφήσει δώρα κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Μπροστά σ’ αυτό το συναίσθημα δεν μπορεί να σταθεί κανένα κουτί με μπισκότα. 

Εν κατά κλείδι, η συντήρηση ενός υγιούς βάρους, είναι η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου. Η συντήρηση είναι η άποψη που έχεις για σένα. Η συντήρηση είναι η ίδια η ταυτότητα σου. Γι’ αυτό και η συντήρηση της απώλειας βάρους ξεκινάει πριν ακόμα αρχίσει η απώλεια βάρους. Θα πρέπει πρώτα να μπορέσεις να οραματιστείς τον εαυτό σου αδύνατο και να ξέρεις πολύ καλά πως νιώθεις εκεί, πως είναι η καθημερινότητα σου και τι έχει αλλάξει γύρω σου και μετά να επιχειρήσεις να αδυνατίσεις. 

Συνεπώς, αυτό που θέλεις να συντηρήσεις είναι μια διαφορετική ταυτότητα διατρεφόμενης και όχι την απώλεια βάρους αυτή καθ’ αυτή. Όλες οι πράξεις που χρειάζονται να γίνουν  προκειμένου να χάσεις βάρος και να το συντηρήσεις για πάντα, ακολουθούν ένα μεγάλο, ξεκάθαρο και ποθητό όραμα.

 

*όλα τα συναισθήματα και οι ανάγκες που πιστεύει κανείς ότι καλύπτει με την απώλεια βάρους είναι υποκειμενικά. Για τον καθένα μπορεί να ισχύει κάτι διαφορετικό από αυτά που αναγράφω στο παρόν άρθρο. Επιπλέον, δεν είναι απόλυτο ότι στους παχύσαρκους ή στους καπνιστές  λείπουν όλα τα πιο πάνω και στους αδύνατους ή τους μη καπνιστές δεν λείπουν. Εάν καμία ανάγκη και κανένα συναίσθημα δεν επηρεάζεται από την κατάσταση του παχύσαρκου ή του καπνιστή, τότε δεν έχει λόγο να αλλάξει.

 

 

 

 

 

 

Menu